خواص درمانى روغن زيتون : روغن زيتون علاوه بر مصارف تغذيه اثر نرم كننده ، ملين و صفرابر دارد و از آن در دفع سنگهاى صفراوى ، رفع يبوستهاى مزمن ، قولنج‌هاى ناشى از نقريت و مسموميت از سرب استفاده به عمل مىآيد . تركيب شيميايى : اگر چه تركيبات شيميايى در روغن زيتون نسبتا متغير است ولى دو نوع روغن زيتون از روى نسبت اسيدهاى موجود در گلسيريدهاى آنها شناخته شده‌اند . روغن زيتون تركيه كه نسبتا فراوان است داراى 75 درصد اسيد اولئيك ، 10 درصد اسيد پالمتيك و 9 درصد اسيد لينولئيك و مقادير جزئى اسيدهاى استئاريك ، ميريستيك ، هگزادى سن اوئيك و آراشيديك مىباشد روغن زيتون ايتاليايى كه نسبتا كمياب‌تر است حاوى 65 درصد اسيد اولئيك ، 15 درصد از هر كدام از اسيدهاى پالمتيك و لينولئيك و مقادير كمى اسيدهاى ديگر مىباشد . 73 درصد روغن زيتون را اولئين مخلوط با پالمتين تشكيل مىدهد ، به علاوه داراى مقدار بسيار كم استئارين ، آراشيدينيك ، فيتوسترول و غيره است . مصرف : روغن زيتون ماده‌اى است نرم كننده و همچنين داراى خاصيت مغذّى و مليّن . در صنايع دارويى جهت تهيه صابون و مشمع و غيره به كار مىرود و همچنين از نظر غذايى به عنوان روغن سالاد مصرف مىشود . « 1 » براى تسكين دردهاى روماتيسمى 100 گرم بابونه را در يك ليتر روغن زيتون به مدت 2 ساعت در بن‌مارى قرار دهيد و از روغن به دست آمده براى ماليدن موضعى استفاده كنيد . « 1 » براى تهيه روغن ضد روماتيسم كه به‌طور موضعى مصرف مىشود چنين عمل

--> ( 1 ) - مفردات پزشكى جديد ، فارماكوگنوزى 1973 ، ص 225 . ( 1 ) - آشنايى با گياهان دارويى ، ص 35 .